Mała droga

Wielość spraw drobnych może przysłaniać priorytety. Codzienność i monotonność mogą nastrajać melancholijnie. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus zachęcała do podążania małą drogą do Jezusa. Ta mała droga to najczęściej droga codzienności i droga poza ludzkim wzrokiem (bez poklasku). Droga złożona z powszednich smutków i radości. Może się nawet wydawać, że tak mało na niej owoców albo jeszcze niedojrzałe. Na niej jednak serce wciąż wyrywa się ku szczytom umiłowania, które osiągnął Jezus.

Muzyka Chopina

Uwielbiam muzykę Fryderyka, jej ducha polskości i nastrój tęsknoty, żarliwość i piękno. Muzyka Chopina to perła w wachlarzu literatury fortepianowej.
Każdy ma swój los, drogę i osobisty talent. Choćby jeden, zwyczajny czy najmniejszy. Odkrycie w sobie zdolności, to skarb właściciela daru. Pomnażanie talentu, to dzielenie się nim z bliźnimi. A dar pomnożony, to pamiątka po człowieku otwartym i miłującym.    

Modlitwa uwielbienia

Me serce wzlatuje ku Tobie, Panie. Z radością i zachwytem konarów drzew i kwiatów wznoszę do Ciebie swe słowa. Wdzięczność i uwielbienie są mą modlitwą. O cokolwiek poproszę, otrzymuję. Zanim zapragnę, staje się. Nim przyznam się do winy, zostaje mi przebaczone. Zanim odnajdę wąską ścieżkę ku niebu, nieustannie miłujesz.

Błogosławieni ubodzy

Błogosławieni ubodzy w duchu, ponieważ do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni nazywają się świętymi jako ci, którzy ze swego ubóstwa uczynili bogactwo. Dzielą się bowiem sercem, są empatyczni i miłosierni, choć sami mogą być ubodzy materialnie. Błogosławieni nazywają się świętymi, bo wszystko co dobre uznają za dar od Boga, którym chcą się dzielić z innymi.
Obdarowując kogoś czymś małym lub większym trzeba być przygotowanym, że ta druga osoba tego nie przyjmie lub weźmie i komuś innemu przekaże; że w naszym czynie będzie podejrzewała jakieś przekupstwo czy interes. Może też skrytykować sam dar i pouczać nas samych, sprawiając ból za dobroć.
Ten, kto szczerze szanuje darczyńcę, okazuje wdzięczność, zachowując pamięć za życzliwość i dar, jakie otrzymał.

Nadzieja

Do bliźniego często prowadzi droga wyboista i kręta. Ludzkie grzechy, moralizatorstwo, manipulacja, psychologia strachu - mogą osłabić łatwość, motywację i pewność w podążaniu tą drogą.
Święty Paweł uczył, że w każdym położeniu trzeba się modlić i dziękować Bogu. A kiedy człowiek znajduje czas na modlitwę, światło i odwaga płyną z wiary.
Ten, kto doświadczył działania Boga, może doznać zdumienia, rozważając jak wielkie rzeczy dokonały się w jego życiu dzięki Ojcu Niebieskiemu. I w tym zdumieniu mógłby zawołać: "Panie, co jeszcze mnie czeka, skoro tak wiele miłości już mi dałeś?".
Dziś więc jeszcze ziemia, dzień, a po niej noc, a jutro może już niebo, z wielką nadzieją kosztowania pełnej radości jedności z Bogiem.    

Oddanie

Owocem miłości jest miłosierdzie, dobro i oddanie.
Czasem wystarczy modlitwa, serdeczne słowo lub cierpliwe wysłuchanie drugiej osoby, by podnieść ją na duchu, gdy przygniatają trudy życia, natrętne wspomnienia, fobie, samotność, przywary lub przykre przyzwyczajenia.
Choć miłość wiąże się z cierpieniem, to ona jest na pierwszym planie jako decyzja bycia dla innych - dar oddania siebie. Najdoskonalszym światłem na drodze oddania w miłości jest Jezus z Nazaretu. Chrystus Ukrzyżowany to znak i obraz Boga Miłującego człowieka. Z krzyża, bardziej od cierpienia i męki, przebija oddanie Chrystusa ludziom. Miłość przywraca pełnię życia w Ojcu.

Woda życia

Najpierw Jezus zapragnął wody życia. I otrzymał ją od Ojca. Dlatego też potrafi przyjąć ją z radością od człowieka. Przyjmuje ją od każdego, który pomaga w mniej lub bardziej empatyczny sposób, podając "kubek wody" spragnionemu bliźniemu.
Wielu jest takich, o których wiadomo, że mieli wpływ (nieznaczny lub bardziej decydujący) na nasze życie. Iluż wśród nich jest bezimiennych, anonimowych darczyńców, którzy nam pomogli?
Pragnienie jedności z Chrystusem objawia się mocą miłowania innych na wzór daru wody żywej.