Akt Działający

Sztuka współczesna jako akt twórczy, awangardowy, jest często niezrozumiała. Podobnie jest z Panem Bogiem. On JEST, ale niepojęty. Jednak jako Akt Działający można Go rozpoznać po miłosiernym i miłującym działaniu. I tak, w Akcie Działającym skutki Jego działania, jako owoce obecności, aktywności i łaski Boga, tworzą obraz Tego, który jest Ojcem Doskonałym w umiłowaniu. Jeśli ktoś staje się Jego synem lub córką, w wierze i oddaniu pozwala niejako (mówiąc obrazowo) być pędzelkiem lub barwą w Jego dłoni, która wzbogaca obraz królestwa Bożego. W Bogu życie człowieka nabiera wartości jak najdrogocenniejsze arcydzieło wszechświata.

Fenomenologia krajobrazu

Czy trzeba stanąć na głowie, by odczytać z krajobrazu odbicie w lustrze wody? Fenomenologia pozwala na spojrzenie bez obciążeń, a więc wolne i niezależne od legend, mitów i modeli.
Wiele zależy od punktu założenia i kąta spojrzenia. W fenomenologii krajobrazu świat odbiera się takim, jakim się on jawi. Dla przykładu dla mnie optymizm jawi się jako tęcza nadziei, że to, co jest i co nadejdzie, okaże się dobre i pożyteczne.
Przy stałym wyborze miłości przyjęta decyzja (jako założenie) staje się drogą, na której swe stopy odcisnął nie jeden męczennik. Na takiej drodze miłującemu Boga wszystko służy ku dobremu.

Perspektywa

Od przedmiotów i rzeczy, które służą człowiekowi, można uczyć się pokory (długopis nie powie, że nie ma dziś czasu, byśmy nim coś napisali; krzesło nie będzie narzekało, że znów chcemy na nim usiąść itp.).
Życie bardzo często nie układa się według zaplanowanego z góry scenariusza. Póki się tego nie wie, można doznać wielu rozczarowań, a nawet obrazić się za to na siebie, innych lub nawet na Pana Boga. Trudno zrozumieć, dlaczego stało się coś innego, co nie było tak wspaniałe i szlachetne, jak pierwotne marzenia i plany życiowe. Zawodzi więc wiara, że można sobie podporządkować los. Większość spraw jest nieprzewidywalnych, wymagających odwagi wejścia na nieznaną i krętą ścieżkę. Ale nie wszystko, co nie jest wymierzone pod linijkę, oznacza bezład, ponieważ sens doświadczeń i przeżyć ukazuje się dopiero z perspektywy czasu i w świetle wiary w Chrystusa.

Naśladowanie świętych

Naśladowanie stylu innego artysty rozwija, ale to samodzielny i indywidualny styl jest jak najbardziej pożądany. Świadczy o etapie dojrzałości. Jest wyrazem odwagi i kreatywności.
Kiedy słyszy się o potrzebie naśladowania świętych wydaje się, że to niemożliwe. Jednakże staje się to realne, gdy dochodzi do nawiązania żywej i coraz głębszej relacji z Bogiem. Naśladowanie to w tym wypadku czerpanie inspiracji i wzoru z postaw tych, którzy szczególnie umiłowali, a zwłaszcza z nauki i życia Syna Człowieczego.

Dobro

Codziennie sięgam ku spełnieniu. Nad linią horyzontu białe mewy, stratusy, cirrusy i cumulusy. Mój statek czasem miotany falami albo łagodnie kołysany na morskiej tafli. W zatoce Bożej Opatrzności bezpieczeństwo i otucha jak w ramionach czułego Ojca i miłującej Matki.
Jakże wspaniałe są Twoje dzieła, Panie. Wszystko, co dobre stworzyłeś i przekazałeś jako dar niewysłowiony. Bądź uwielbiony na wieki.  

Intymność serca

W miejskim krajobrazie domy nieraz jak klocki lego przylegają do siebie. Na poddaszu doniczki pelargonii skąpanych w słońcu cicho rzucają cień na spieczone żarem kolory domostw. Światło podkreśla kontrast tajemniczych drzwi i okiennic. Ale nawet ono nie może naruszyć ich intymności.
Największa intymność człowieka, to serce i dusza, w których może zaistnieć misterium spotkania z Bogiem. Tam odnajduje się światło w ciemności. To jedyne tak osobiste i indywidualne sanktuarium modlitwy.     

Życie

Życie to dar. Bogactwem jest niebo i słońce, akweny wodne, ziemia i roślinność. Życie to byt istnienia. To także wachlarz doświadczenia. Droga równin, pagórków i dolin. Pełnia, głębia i sens życia to piękno miłowania. Życie to nasze powołanie do miłości.